Skuteczne, ale drogie i problematyczne? Dowiedz się więcej o wadach i zaletach ozonowania

Ozonowanie to metoda dezynfekcji, która wykorzystuje jeden z najsilniejszych istniejących w przyrodzie utleniaczy. Zwykła cząsteczka tlenu składa się z dwóch atomów tego pierwiastka (O2), zaś cząsteczka ozonu z trzech (O3). Ozon służy jako skuteczny środek do usuwania wirusów, grzybów, roztoczy i bakterii. Jednak jego zalety są jednocześnie wadą. W wysokim stężeniu które daje gwarancję wybicia drobnoustrojów gaz ten jest bardzo toksyczny, ale posiada właściwości antyseptyczne. Nie jest też bynajmniej łatwy w aplikacji. Do ozonowania, wykorzystuje się bardzo drogi, specjalistyczny sprzęt, zaś sam proces, aby był skuteczny i bezpieczny musi trwać długo oraz podlegać bardzo ścisłemu nadzorowi. Jako cienki gaz po wytworzeniu musi być dystrybuowany po pomieszczeniu za pomocą specjalistycznych wentylatorów. Po ozonowaniu pomieszczeń nie trzeba oczyszczać żadnych powierzchni i można bezpiecznie z nich korzystać, jednak przed ozonowaniem należy wynieść wszelkie urządzenia elektroniczne, rośliny, jak i zwierzęta.

Minusem ozonowania jest też długo utrzymujący się charakterystyczny zapach oraz fakt, że zabiegu tego nie można przeprowadzać zbyt często. Z pomieszczenia po ozonowaniu można zupełnie bezpiecznie korzystać dopiero po upływie 48 godz. od zakończenia procesu. Ponieważ ozon jest bardzo silnym utleniaczem, źle wpływa również na tworzywa, takie jak uszczelki w oknach, izolacje przewodów elektrycznych oraz elektronikę. 

Ozonowanie usuwa chorobotwórcze drobnoustroje, ale niestety nie zapobiega ich powtórnemu rozwojowi. Samo ozonowanie bywa więc niewystarczające, zwłaszcza w miejscach, które są szczególnie często odwiedzane przez osoby chore. Zabezpieczenie powierzchni mających kontakt z większą ilością osób wymaga zwłaszcza w czasie pandemii dodatkowych form zabezpieczenia.